Home...

Zoals voorspeld slapen we het grootse deel van de elf uur durende vlucht naar Amsterdam.

De bagage komt met een uur vertraging (technische proberen met de band, net op drukste dag van het jaar voor Schiphol).

Dan nog even wachten tot het busje komt dat ons naar onze auto brengt. Zonder file en met een stralende zon komen we op de middag thuis.

Wat is de tijd gevlogen! 

Zara en Enna hebben kennis gemaakt met Azië en hebben er een heel ander soort reis op zitten dan ze gewend zijn.

We sliepen veel meer in hotels en we kookten niet zelf. 

Zara at heel graag curry noodels of rijst en miste enkel het brood en de chocomousse van thuis. Enna at alle soorten fruit maar keek erg uit naar het vlees en charcuterie van thuis (net als kevin😉).

We merken ook dat hoe ouder de meisjes worden, hoe meer we rekening moeten houden met wat zij graag willen. Vier weken samen op stap heeft ons weer zoveel dichter bij elkaar gebracht. 

We hebben de Maleisiërs ervaren als lieve en stipte, correcte mensen. We hadden alle verblijven en vervoer zelf geregeld en werkelijk niks is misgelopen. En België staat door de prestatie van de rode duivels zeker op de wereldkaart. “Strong team, strong country”!

Wat de natuur betreft werden we positief verrast door het vasteland. Het was er zalig rondrijden.. Borneo was een stuk drukker dan verwacht. Er zijn zeker nog prachtige regenwouden, maar veel is moeten wijken voor grote steden en plantages. 

Het was een voorrecht om zoveel wilde dieren in hun natuurlijke omgeving te mogen zien. Hopelijk wordt de hele wereld toch wat spaarzamer op al dat moois zodat ook de volgende generaties hiervan kunnen blijven genieten.

Terima Kasih Malaysia ! (Dank je wel)

Salam en Terima Kasih ook aan alle lezers hier,

Kevin, Stephanie, Zara en Enna