Aapjes in het regenwoud

Zoals gezegd gaan we vandaag wandelen in het regenwoud.

De permit voor het park kost 25 eurocent per persoon en een euro voor een fototoestel 😬. We kiezen een tochtje dat via een plankenpad naar een uitkijkpunt gaat. We horen veel geritsel in de bomen en we zien een paar varanen. Ondanks dat we lekker in de schaduw lopen, zweten we ons algauw te pletter, want er zijn wel duizend trappen omhoog. 

Zara heeft nog nooit zo gezweet en afgezien in heel haar leven, zegt ze. De foto’s zeggen alles😉.

Op de terugweg gaat het veel vlotter tot er ineens apen ons pad kruisen. 

Hoe leuk! We zien een mama met schattig baby aapje en kleintjes die slingeren van tak naar tak. Dan komt een mannetje het pad versperren en we durven niet goed passeren. Er komt nog een Engels koppel aangewandeld en die weten ook niet goed wat gedaan. Er komen steeds meer apen en als Kevin uiteindelijk dat mannetje voorbij gaan, wordt hij erdoor achternagezeten. De aap lijkt te willen bijten en we zijn toch wat in paniek. Gelukkig zijn we niet ver meer van het hoofdkwartier en terwijl wij wachten haalt Kevin er een ranger bij. Die weet wel raad en ook de dames en dat ander koppel kunnen even later door. 

Zowel van de inspanning (7,5 km klimmen en dalen) als van de apen moeten we toch even bekomen! 

We eten pizza en nugget/friet in het enige westerse resort dat hier is. Door de commotie en verhoogde hartslag mist Kevin de eerste kans op een welverdiende frisse pint. Hij kijkt erover op de kaart en hoort het mij ook niet zeggen😮. 

Daarna douche en platte rust. Enna is blij dat ze kan FaceTimen met Marthe en Emma nadat Zara dat gisteren al deed met Céleste en vriendinnen.

‘s Avonds gaan we terug naar de drijvende restaurantjes voor noodels. 

En daarna ouderwets een spelletje uno en ezel wegens slechte WiFi.

De linkse was niet Kevins ne maat🙉